ഒരു യഥാർഥ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നത് അതിന്റെ വീഴ്ചകളില്ലാത്ത പ്രയാണത്തിലല്ല, മറിച്ച് വീഴ്ചകളിൽ നിന്ന് സ്വയം തിരുത്തി മുന്നേറാനുള്ള കരുത്തിലാണ്. പാർട്ടിയെ എപ്പോഴും പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ശൈലി, വീഴ്ചകളെയും പോരായ്മകളെയും ശാസ്ത്രീയമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്ന സ്വയംവിമർശനവും തിരുത്തൽ പ്രക്രിയയുമാണ് ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നമുക്ക് മുന്നിലുള്ളത് കേവലം ഒരു പരാജയക്കുറിപ്പായല്ല, മറിച്ച് ഗൗരവകരമായ ഒരു പാഠപുസ്തകമായാണ്. ജയപരാജയങ്ങൾ ജനാധിപത്യത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണെന്ന ലളിതമായ ന്യായീകരണത്തിനപ്പുറം, ജനങ്ങൾ ഇടതുപക്ഷത്തിനു നൽകിയ ഈ മുന്നറിയിപ്പിനെ ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.
ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി സർക്കാർ നടപ്പിലാക്കിയ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ കേരള ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ചതാണ് എന്നത് തർക്കമില്ലാത്ത വസ്തുതയാണ്. എന്നാൽ വികസന നേട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രം ജനഹൃദയങ്ങൾ കീഴടക്കാം എന്നത് ഒരു മിഥ്യാധാരണയാണെന്ന് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഭരണത്തിലെ മികച്ച പ്രകടനത്തിനൊപ്പം തന്നെ പ്രധാനമാണ് സാധാരണക്കാരോടുള്ള ഇടപെടലുകളും ഭാഷയും പെരുമാറ്റവും. ജനങ്ങൾ ഭരണാധികാരികളിൽ നിന്നും പ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു 'സോഫ്റ്റ് അപ്രോച്ച്' കൂടിയാണ്. വിനയത്തോടെയും കരുതലോടെയും ജനങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ നമുക്ക് കഴിയണം. കാലം മാറുമ്പോൾ കാഴ്ചപ്പാടുകളും ശൈലികളും അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടാതെ ഏതൊരു പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനത്തിനും മുന്നോട്ട് പോകാനാവില്ല.
ഇക്കാലഘട്ടത്തിലും 'ആണ്-പെണ്ണ്' എന്ന വേർതിരിവിലും, പഴഞ്ചൻ സദാചാര ബോധങ്ങളിലും ഊന്നി നിൽക്കുന്ന ചില പ്രവണതകൾ നമുക്കിടയിലുണ്ട്. ഇടത് ആശയങ്ങൾ ഉറച്ചതാണ്, പക്ഷേ അവ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലും സാമൂഹികമായ നിലപാടുകളിലും കുറച്ചുകൂടി തെളിച്ചം വരണമെന്നത് ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്. ഈ തിരിച്ചടിയെ തളർച്ചയായി കാണാതെ, പിഴവുകൾ തിരുത്തി പുതിയ കാലത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ജനകീയ ശൈലിയിലേക്ക് ഇടതുപക്ഷം മാറിയേ തീരൂ.ഇടതുപക്ഷമില്ലാതെ കേരളം ഒരിക്കലും പൂർണമാവില്ല.
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവിന് കേവലമായ മാറ്റങ്ങൾക്കപ്പുറം പ്രായോഗിക കർമപദ്ധതികൾ അനിവാര്യമാണ്. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പരാജയങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊണ്ട് ഇടതുപക്ഷത്തിന് ശക്തമായി തിരിച്ചുവരാൻ സാധിക്കുമെങ്കിലും, അത് വെറും കാല്പനികമായ ആശ്വാസവാക്കുകൾ കൊണ്ടോ താൽക്കാലിക പരിഹാരങ്ങൾ കൊണ്ടോ സാധ്യമാവില്ല. അഞ്ച് വർഷത്തെ ഭരണത്തുടർച്ച എന്ന ലക്ഷ്യത്തിനപ്പുറം വ്യക്തമായ ഒരു ലോങ് ടേം ഗോൾ പാർട്ടിക്കുണ്ടാകണം. കേവലം ഉപരിപ്ലവമായ പ്രചാരണങ്ങൾക്കപ്പുറം ജനങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും ചിന്താഗതികളെയും സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനശൈലി രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
നിലവിൽ അടിത്തട്ടിൽ പാർട്ടി സംവിധാനങ്ങൾ ദുർബലമാണെന്ന യാഥാർഥ്യം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, ബ്രാഞ്ച് കമ്മിറ്റികൾ വെറും നാമമാത്രമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോകുന്നത് പാർട്ടിയുടെ വേരുകൾ അറുക്കപ്പെടാൻ കാരണമാകുന്നുണ്ട്. താഴെത്തട്ടിൽ നിന്നുതന്നെ പാർട്ടിയുടെ ആശയങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നതിനും ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ സജീവമായി ഇടപെടുന്നതിനും സജ്ജമായ സംവിധാനങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജനാധിപത്യപരമായ ഭരണസംവിധാനത്തിനൊപ്പം തന്നെ, ജനങ്ങളുടെ നിത്യജീവിതത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിലുള്ള ഒരു സമാന്തര ഭരണസംവിധാനം (Parallel Governance) പ്രായോഗിക തലത്തിൽ പാർട്ടിക്ക് ഉണ്ടാകണം. പാർട്ടിക്ക് പഴയതുപോലെ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം വീണ്ടെടുക്കണമെങ്കിൽ ക്രിയാത്മകമായ ആക്ഷൻ പ്ലാനുകളും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സംഘടനാ പരിഷ്കരണങ്ങളും അനിവാര്യമാണ്.
കേരളത്തിലെ യുവജനത വലിയ തോതിൽ വിദേശങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുന്നത് കേവലം സാമ്പത്തിക കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന 'ജീവിതസ്വാതന്ത്ര്യം' (Freedom in life) ഇവിടെ ലഭിക്കാത്തതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ്. വിദേശങ്ങളിൽ അവർ നേരിടുന്ന പ്രയാസങ്ങളേക്കാൾ അവർക്ക് വലുത് അവിടെ ലഭിക്കുന്ന വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. എന്നാൽ ഈ യാഥാർഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനോ യുവതലമുറയുടെ മാറിയ അഭിരുചികളെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനോ കേരളത്തിനും ഇടതുപക്ഷത്തിനും പലപ്പോഴും സാധിക്കുന്നില്ല.
പൊതിച്ചോറ് വിതരണം പോലുള്ള ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തീർച്ചയായും മഹത്തരമാണ്. എന്നാൽ അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളെ അമിതമായി 'കാല്പനികവൽക്കരിക്കുകയും' ബിജിഎം ഇട്ട് റീൽസുകളാക്കി ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് അരോചകമായി അനുഭവപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട് . രാഷ്ട്രീയ തിരിച്ചടികൾ നേരിടുമ്പോഴും ഇത്തരം വൈകാരിക കാർഡുകൾ ഇറക്കി പ്രതിരോധിക്കുന്നത് പ്രവർത്തനങ്ങളിലെ വലിയൊരു പാളിച്ചയാണ്.
നന്മയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെ മാർക്കറ്റിംഗ് തന്ത്രമായി മാറ്റുന്ന ഇത്തരം ശൈലികൾ യുവതലമുറയെ പാർട്ടിയിൽ നിന്ന് അകറ്റാനേ ഉപകരിക്കൂ. കാലം മാറിയതനുസരിച്ച് പഴയകാല വൈകാരിക പ്രസംഗങ്ങൾക്കും പ്രദർശനങ്ങൾക്കും അപ്പുറം, പ്രായോഗികവും ആധുനികവുമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനമാണ് പാർട്ടിയിൽ നിന്ന് യുവാക്കൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം കേവലം പ്രചാരണ വീഡിയോകളിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പോസ്റ്റുകളിലോ ഒതുങ്ങേണ്ട ഒന്നല്ല. കൃത്യമായ ഡാറ്റയുടേയും വസ്തുതകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് ജനങ്ങളിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുക. ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, അതിന്റെ ഗുണഫലങ്ങൾ 'ഈസ് ഓഫ് ഡൂയിങ് ബിസിനസ്' പോലുള്ള പദ്ധതികളിലൂടെ നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അതേ നയങ്ങളെ പഴയകാല ശൈലിയിൽ വെറുതെ എതിർക്കുന്നത് വൈരുധ്യമാണ്. കാലത്തിനനുസരിച്ചുള്ള നയരൂപീകരണവും അത് ജനങ്ങളോട് വിശദീകരിക്കാനുള്ള പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയുമാണ് ഇന്ന് ആവശ്യം.
തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പരാജയങ്ങളിൽ വോട്ടർമാരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന രീതി ഒട്ടും ഗുണകരമല്ല. വോട്ടർമാർ ഉദാസീനരായി എന്ന് വിലയിരുത്തുന്നതിന് പകരം, ജനങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാനാണ് നേതൃത്വം തയ്യാറാകേണ്ടത്. അറിവ് പുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, സാധാരണക്കാരുടെ തോളിൽ കൈയിട്ട് സംസാരിക്കാനും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിട്ട് മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയുന്ന 'മണ്ണിലിറങ്ങിയുള്ള' രാഷ്ട്രീയമാണ് വീണ്ടെടുക്കേണ്ടത്. അമിതമായ സൈദ്ധാന്തിക ചർച്ചകളേക്കാൾ ജനകീയമായ ഇടപെടലുകൾക്കാണ് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് പ്രസക്തി.
ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കരുത്ത് അതിന്റെ കേഡർ സ്വഭാവമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് താഴെത്തട്ടിൽ ആ കേഡർ സ്വഭാവം നഷ്ടമാവുകയും പാർട്ടി വെറും 'പൊതുബോധത്തിന്' പിന്നാലെ പോകുന്ന അവസ്ഥയിലാവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇതിന് പ്രധാന കാരണം പല തലങ്ങളിലും നേതൃത്വം നൽകുന്നവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിലുള്ള പരിമിതികളാണ്. പ്രായത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, ആധുനികമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളും പ്രായോഗികമായ അറിവുകളുമുള്ള ഒരു നേതൃനിര ബ്രാഞ്ച് തലം മുതൽ ഉയർന്നു വരേണ്ടതുണ്ട്. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയം മാത്രം ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ള മാറ്റങ്ങളല്ല ഇനി വേണ്ടത്, മറിച്ച് പാർട്ടിയുടെ ഘടനയിലും പ്രവർത്തനശൈലിയിലും വ്യക്തമായ ഒരു പുനർനിർവചനം ആവശ്യമാണ്. ഭരണം കൂടുതൽ കേന്ദ്രീകൃതവും കാര്യക്ഷമവുമാകുമ്പോൾ തന്നെ, പാർട്ടി സംവിധാനങ്ങൾ പൂർണമായും വികേന്ദ്രീകൃത സ്വഭാവം പുലർത്തണം. അതോടൊപ്പം തന്നെ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ നേതൃത്വത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും വേണം.
ജനങ്ങളോടുള്ള സമീപനത്തിൽ ഒരു ഹൈബ്രിഡ് ശൈലി അനിവാര്യമാണ്. കേവലം വൈകാരികമായ പരിഗണനകൾ നൽകുന്നത് കൊണ്ടുമാത്രം കാര്യമില്ല. അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഭൗതികമായ പരിഹാരങ്ങൾ കൂടി കാണാൻ സാധിക്കണം. ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങളെയും തുല്യമായി ബാലൻസ് ചെയ്യാനും അതിനായി ജനങ്ങളെ കൂടി സജ്ജരാക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശൈലി താഴെത്തട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ ആരംഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജനങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായി സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ ഒരേ സന്ദർഭത്തിൽ തന്നെ ഓരോ വിഭാഗങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. അതിനാൽ, സമൂഹത്തിലെ വിവിധ തട്ടുകളിലുള്ളവർ ഏത് കാര്യത്തോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. ഭരണവും രാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലുള്ള ഈ പാരസ്പര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന വസ്തുതയുണ്ട്: സർക്കാരിന്റെ മോശം പ്രവർത്തനങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ഭരണവിരുദ്ധ വികാരമായി മാറുകയും അത് വോട്ടിനെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ സർക്കാരിന്റെ നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങൾ അത്രതന്നെ വേഗത്തിൽ വോട്ടുകളായി മാറിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല.
സർക്കാർ നൽകുന്ന ക്ഷേമപദ്ധതികളും വികസനങ്ങളും ജനങ്ങളിൽ പോസിറ്റീവ് ആയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുമെങ്കിലും, അവയെ കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യങ്ങളായി മാറ്റുന്നതിന് 'റൂട്ട് ലെവൽ' പാർട്ടി പ്രവർത്തനങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്. ഭരണനേട്ടങ്ങൾ ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാനും അവരെ പാർട്ടിയോട് ചേർത്തുനിർത്താനും ശക്തമായ സംഘടനാ സംവിധാനം താഴെത്തട്ടിൽ സജീവമായിരിക്കണം. ചുരുക്കത്തിൽ, നല്ല ഭരണം കൊണ്ടുമാത്രം തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ജയിക്കാം എന്നത് ഒരു തെറ്റായ ധാരണയാണ്,ആ ഭരണനേട്ടങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയ ഊർജ്ജമാക്കി മാറ്റാൻ ശേഷിയുള്ള കേഡർമാരുടെ നിരന്തരമായ ഇടപെടലുകൾ കൂടിയുണ്ടെങ്കിലേ വിജയം സുനിശ്ചിതമാവുകയുള്ളൂ.
കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരിന്റെ 2016 മുതലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ വസ്തുതകളുടെയും കണക്കുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിച്ചാൽ ഏറ്റവും മികച്ച നിലവാരത്തിലുള്ളതാണെന്ന് കാണാൻ സാധിക്കും. ഓരോ സൂചികകളിലും മുൻ സർക്കാരുകളെ അപേക്ഷിച്ച് മികച്ച പ്രകടനമാണ് സർക്കാർ കാഴ്ചവെക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ഭരണമികവിനെ രാഷ്ട്രീയമായി മുതലാക്കുന്നതിൽ പാർട്ടി മെഷിനറി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം. സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ മാത്രമേ സാധിക്കൂ, എന്നാൽ അതിന്റെ ഗുണഫലങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യവും ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കേണ്ടത് പാർട്ടിയാണ്. നികുതി വർധനവോ മറ്റ് പ്രായോഗിക തീരുമാനങ്ങളോ എടുക്കുമ്പോൾ അതിനു പിന്നിലെ അനിവാര്യത ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പാർട്ടി പരാജയപ്പെട്ടു. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പ്രതിരോധം തീർക്കുന്നതിനപ്പുറം, ജനങ്ങളുമായി നേരിട്ട് സംവദിക്കാനോ അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ വൈകാരികമായി ഇടപെടാനോ കേഡർമാർക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല.
പലപ്പോഴും പാർട്ടി നേതാക്കളേക്കാൾ കൂടുതൽ അറിവും വിവരവും സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങൾക്കുണ്ട്. ജനങ്ങളോടുള്ള മോശം പെരുമാറ്റവും താഴെത്തട്ടിലുള്ള കമ്മിറ്റികളുടെ ഉദാസീനതയും ജനങ്ങളെ പാർട്ടിയിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ കാരണമാകുന്നു. ഭരണനേട്ടങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നവർ പോലും പ്രാദേശികമായ ഇത്തരം നെഗറ്റീവ് അനുഭവങ്ങൾ കാരണം പാർട്ടിക്ക് എതിരെ വോട്ട് ചെയ്യാൻ പ്രേരിതരാകുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, ഭരണത്തിലെ മികവിനൊപ്പം തന്നെ താഴെത്തട്ടിലുള്ള സംഘടനാ സംവിധാനം കൂടി ജനകീയമായാൽ മാത്രമേ രാഷ്ട്രീയ വിജയം സുസ്ഥിരമാകൂ.
തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ മികച്ച ഭരണത്തെ മാത്രം മുൻനിർത്തി വിജയിക്കാം എന്നത് പലപ്പോഴും ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിഡ്ഢിത്തമാണ്. കാരണം ഭരണമികവിൻ്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ ജനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭരണനേട്ടങ്ങളെ 'സ്പോട്ട് എൻകാഷ്മെന്റ്' നടത്തുന്നതിനേക്കാൾ, അടിത്തട്ടിലെ ശക്തമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഭരണവിരുദ്ധ വികാരം പ്രതിരോധിക്കുക എന്ന തന്ത്രമാണ് പാർട്ടി സ്വീകരിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഈ കാര്യത്തിൽ അടിത്തട്ടിൽ പാർട്ടി സംവിധാനങ്ങൾ പൂർണമായും പരാജയപ്പെട്ടു.
തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അജണ്ടകൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന കാര്യത്തിലും ഇടതുപക്ഷത്തിന് വലിയ പാളിച്ചകൾ സംഭവിച്ചു. എതിരാളികൾ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ആശയങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പോകേണ്ടി വരുന്ന ഒരു സാഹചര്യം പലപ്പോഴും നിലനിന്നു. യുവാക്കളെ ആകർഷിക്കുന്നതിൽ പാർട്ടിയും പോഷക സംഘടനകളും പരാജയപ്പെടുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഇന്ന് കാണുന്നത്. വെറും പ്രചാരണ ഷോകൾ കൊണ്ട് പുതിയ തലമുറയെ കൂടെ നിർത്താൻ സാധിക്കില്ല. യുവാക്കൾക്ക് ആവേശം തോന്നുന്ന, അവരെ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുന്ന ജനകീയരായ നേതാക്കളുടെ അഭാവം പ്രകടമാണ്. സൈദ്ധാന്തികമായി മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവർക്കപ്പുറം, പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് ഒരു 'ക്രഷ്' തോന്നുന്ന തരത്തിലുള്ള 'ക്രൗഡ് പുള്ളർ' വ്യക്തിത്വമുള്ള നേതൃനിരയുടെ കുറവ് പാർട്ടിയെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. എസ്എഫ്ഐ മുതൽ പാർട്ടി വരെയുള്ള ഘടനകളിൽ സ്ത്രീ നേതൃത്വത്തിൻ്റെ പങ്കാളിത്തവും സ്വാധീനവും ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പുസ്തകങ്ങളിലെ അറിവിനപ്പുറം, ആധുനികമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളോടെ ജനങ്ങളെയും യുവാക്കളെയും ഒരുപോലെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയുള്ള ഒരു പുതിയ നേതൃനിര താഴെത്തട്ടിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നാൽ മാത്രമേ ഇടതുപക്ഷത്തിന് പ്രസക്തി നിലനിർത്താൻ സാധിക്കൂ.